Cairns

CairnsHallo Allemaal!

Vanaf nu ben ik een gecertificeerde adventure duiker, wat inhoudt dat ik ’s nachts en diep mag duiken. Ik zag er eerst wel wat tegen op om naar een diepte van 30 meter te gaan, maar na het drinken van cola door een rietje in de oceaan op 30 meter diepte was alle angst verdwenen. Het is gaaf om zij aan zij te zwemmen met een schildpad, een napoleon wrasse (weet zo niet het Nlse woord, maar het zijn hele grote vissen, max lengte van 2,3 meter) en de haaien onder je door zien gaan. Ook heb ik 2 haaien zien paren in een grot maar ik heb ze maar met rust gelaten: je weet maar nooit met deze gasten. De dames in onze duikgroep waren erg nieuwsgierig naar de zeekomkommer. Dit leg ik wel uit als ik thuis kom.  Het duiken was geweldig en de duikinstructeurs waren hilarisch. Vooral Steffen, de duitse muppet, zoals we hem noemden. Hij had vele anekdotes en wist er veel van. Hoewel ik nu mijn Padi heb, betekend het niet dat ik al een volleerde duiker ben. Net als je niet direct subliem kunt rijden na het halen van je rijbewijs. Ik schijn aardig wat lucht te gebruiken en zal dus aan mijn ademhaling moeten werken. Maar dit zal vanzelf goed komen volgens Steffen. Maar hoe is dit alles zover gekomen…..een korte chronologie van mijn verblijf!

Na aangekomen te zijn in Cairns ben ik naar de Calypso Inn gegaan. Een geweldige hostel met vele faciliteiten, een eigen bar en restaurant, pooltafel (niet veel gebruik van kunnen maken omdat de engelsen er constant op zaten) en een zwembad. Het is wel erg gericht op het verkopen van tours en het doorsluizen van backpackers (max. verblijf is 14 dagen), maar de mensen zijn zeer vriendelijk en willen je graag helpen. Doordat het zo groot is, is wel het nadeel dat je als het ware in een hotel zit. Men doet zijn eigen dingen en gaat zijn eigen gang. Dus veel contact is er ook weer niet. En daarbij heb je al snel dat de nationaliteiten bij elkaar gaan zitten. Engelsen bij engelsen, duitsers bij duitsers en Nederlander bij Nederlanders. Want jawel er waren meerdere nederlanders en ik had het geluk om bij 3 mannen vanuit Zaandam op de kamer te zitten. Vooral Job was/is hilarisch en ik lach dan ook regelmatig in een deuk. Helaas had ik al een huurauto gehuurd en een duikcursus geboekt. Anders had ik met hun mee kunnen rijden richting Sydney! Ze hebben nl. een auto gekocht en rijden op dit moment richting Sydney. Maar mogelijk dat ik ze onderweg nog tegen kom. Met de mannen ben ik ook wezen stappen. Alhoewel de lonely planet en andere backpackers aangeven dat Cairns DE plek is om te stappen, viel het ons tegen. Het is erg engels (met allerlei danswedstrijden oftewel dronken kerels en meiden op de bar/podium/tafel) en de uitsmijters hebben allerlei regels: geen witte schoenen, geen sportschoenen, geen mouwloze shirts, etc etc. En mensen die hen kennen kunnen gewoon doorlopen….

Na het stappen en zaken regelen (tours, duikcursus) was het dan tijd om in het water te springen. Steffen haalde me op en we kregen van hem ook les. We krijgen daarnaast een boek mee, waarin we moeten studeren. Dit is mij niet gelukt maar desondanks ben op 1 foutje na geslaagd (1 uit 50 vragen is niet slecht al zeg ik het zelf). Onze groep krijgt les van Aimii, een kiwi girl, en al snel moeten we allerlei oefeningen doen in het water. Wat me opvalt is dat de tank erg zwaar is maar zo gauw je in het water stapt, verneem je hem helemaal niet meer. Het tempo lag erg hoog en je kreeg soms het gevoel dat je op de lopende band in een fabriek lag. Maar ok na 2 dagen pool mogen we naar de oceaan. We vertrekken vroeg (5 uur uit mijn bed) en nemen voor de tijd een zeeziektepil in. Dat dit niet voor iedereen werkte, was al snel te zien. Het was een waar slagveld op het benedendek. Mensen die overgeven en ziek op de banken liggen. Ik besluit maar lekker op het bovendek te blijven zonnebaden. Hoewel ik me niet ziek voelde, was het gezicht van de overgevende mannen en vrouwen niet iets om lang naar te kijken. Samen met Terry (engelse kerel) en het schotse paar Luke en Danielle (when do we get to jump into the wotur!) ben ik ietswat verbrand. De zon is erg sterk op de oceaan. Na 3 uur varen zijn we er en springen we er gelijk in. De eerste 4 duiken zijn duiklessen. Je doet allerlei oefeningen die in het zwembad ook hebt gedaan. De oefening ‘ Full mask flood clearing’ is niemands favoriete. Een masker vol met zout water ontwateren zorgt voor komische taferelen, maar je krijgt er wel zere ogen van (ondanks dat ik mijn ogen gesloten liet). Na dag 2 en 4 duiklessen zijn we dan geslaagd. Dan wordt ons gevraagd of we een stap verder willen gaan. Dus ipv 18 meter nu naar 30 meter en ’s nachts te duiken. En ach, als je er dan toch bent, betaal je gewoon 150 dollar meer en duik je naar 30 meter diepte. Dat het zo snel zou gaan, had ik niet in de gaten. Ik volgde Steffen tot hij stopte. Toen dacht ik dat ik op de helft zat en dat het een controlestop zou zijn. Maar op mijn computer zag ik dat we al op zo’n 29 meter zaten. We hebben cola gedronken en spelletjes gedaan om je stikstofnarcose te testen. Het geval is nl. dat je op een dergelijke diepte erg veel N2 gas binnen krijgt. En N2 is ook wel lachgas. Nu gebruiken ze dat in Nl ook om high te worden. En dat kun je daar dus ook worden. De spelletjes waren om ons te testen hoe goed we hiertegen konden. Bij mij had het een averechts effect. Mijn reacties waren juist sneller dan op de boot…Erg grappig…..

Na de nachtduik (wat niet zo heel veel aan was behalve dat we een grote zeeschildpad voorbij zagen zwemmen) en de diepteduik moest ik nog wat vissen identificeren en daarna was ik geslaagd! Ik mag nu dus gaan duiken op een diepte van 30 meter. Maar ik denk dat ik vnl. zal blijven houden bij een meter of 20. De meeste actie gebeurt hier althans boven de 20 meter. Nu kan ik gaan vertellen wat ik allemaal gezien heb, maar dan ben ik met een 30 kantjes nog niet klaar. Kortweg gezegd: ga naar een zeeaquarium en je ziet wat ik heb gezien. Het verschil is wel dat ik er tussen zwemde en soms door nieuwsgierige vissen bekeken en aangeraakt werd. Een geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden.

 Nou ik stop er weer mee! Genoeg geluld dacht ik!!! De volgende zal ongeveer bij brisbane zijn, denk ik!

Darwin

Na wat shopping in  Alice Springs was het dan toch tijd om richting Darwin te gaan. De avond voor vertrek Alice Springs onveilig gemaakt met Julia, een duitse dame uit Stuttgart. Humor blijkt universeel te zijn en ze trapt dan ook graag in mijn opmerkingen… Na een heerlijke salade met een geweldige dressing ( mocht Julia dit kunnen lezen dan ziet i.i.g. dat ik mijn woord heb gehouden: ze heeft nl. de dressing gemaakt) wordt het tijd voor ‘ Mudcake’ . Dit is een chocolade cake. Doordat Julia de cake op de Free Food shelf heeft geplaatst is er nog maar 1 stuk over. Tja, wij nederlanders zijn dan toch iets slimmer…;-) Maar 1 stuk was meer dan genoeg. De volgende dag neem ik afscheid van Julia en een paar uur later ook van Alice. Via de Ghan ga ik naar Darwin. De reis valt tegen qua prijs. Maar het was een ervaring die ik wilde beleven. De reis liep van Alice via Katherine naar Darwin. Omdat Katherine zelf niet veel voorstelt, besluit ik in de trein te blijven. Is ook een stuk koeler (22 graden tegenover de 38 graden van Katherine)!

In Darwin aangekomen wordt ik onthaald door een goedlachse Sissi, een zwitserse dame die al 4 jaar in Australie verblijft en nu voor een Nederlander in Darwin werkt (ja alles is mogelijk hier). De dag erop ga ik naar Kakadu National Park. ’s avonds naar Mindl Beach Market geweest, wat een soort van hippie-achtige markt is met onwijs veel lekkere aziatische eetstandjes. Ik ben voor de Mongoolse beef schotel gegaan. Pittig maar erg lekker. Nog even een geweldige zonsondergang gezien en toen naar de hostel gegaan. Daar nog ff gekletst met wat nederlanders en 2 franse dames die het hadden over drank, drugs en oh lala. Wat oh lala nu precies inhoudt, heb ik overgelaten aan een australische kerel. Ben op tijd naar bed gegaan.

Volgende dag: de toer! Met 4 japanners die slecht engels konden spreken, een goede duitser (ze bestaan!!!), een echte engelse meid en twee tuff ozzie girls gaan we op pad.

Over de toer kan ik kort zijn: Kakadu is onwijs mooi maar in oktober is het te warm om iets te doen en vele waterwegen en watervallen zijn uitgedroogd, zodat je niet al het goede kunt zien. We hebben dan ook veel gereden, en veel gezwommen. Het was te benauwd om maar echt te hiken. Darwin en Kakadu zijn als een sauna. In vergelijking tot Darwin is Alice dan een verademing. Dit alles komt door de hoge luchtvochtigheid in Darwin. De groep was geweldig en dat maakte veel goed. En gelukkig vielen de mozzies mee.

Na de toer wezen stappen met ‘ tha gang’  in Darwin. Het nachtleven is hier echt geweldig. Waarschijnlijk komt het doordat men overdag slaapt of in het zwembad hangt. Veel meer kun je dan ook niet doen. Ik zelf werd om  5 uur ’s ochtends wakker op de bank bij de hostel…ja het was weer erg gezellig. 2 japanners sliepen op de dansvloer. iets wat ik niet voor mogelijk hield, maar het schijnt toch te kunnen.

De volgende dag uitgerust, gezwommen en de was gedaan. ’s avonds naar de film geweest met de helft van ‘ the gang’  De rest is alweer er vandoor. De japanse mannen hebben dan ook maar 10 dagen (per jaar) vrij en das niet veel…..

Door de film weinig slaap gehad (3 uur) en om 4 uur ’s nachts zat deze jongen alweer in de bus naar het vliegveld. Vandaag naar Cairns gevlogen. Hierover volgt binnenkort meer!

Way OutBack

Hallo Iedereen,

Hier even een kort berichtje om te laten zien dat ik nog leef, ondanks de zware omstandigheden hier in de Outback. Kamperen in Nederland is hierbij vergeleken kinderspel of anders gezegd: kamperen in Nederland is in vergelijking tot kamperen hier net als het verblijven in een centerparcs.

Jawel; deze jongen is op een vijfdaagse kampeertocht geweest. De eerste 3 dagen vielen nog wel mee, omdat we toen gecombineerd met een 3daagse toer reisden. Dus je zag nog eens een toilet en een douche. Maar er werd wel in de bush in een swag en slaapzak geslapen. (een swag is een soort van zak waar je je slaapzak in kunt doen) En hoewel ik de eerste nacht nog wel onrustig sliep door de vele mieren, spinnen, camelen en dingo’s (wilde honden) die om ons heen zagen, de andere nachten sliep ik als een roosje. Maar dat kan ook komen doordat we overdag aardig actief aan het ‘ hiken’ waren. Gemiddeld hebben we zo’n 8 km per dag gelopen, waarvan de meeste in het rotsgebergte. En met een temperatuur van zo’n 36 graden in de schaduw is dat toch wel vrij pittig.

Wat krijg je er voor terug? Geweldig wildlife: dingo’s die je ’s nachts wakker ‘ joelen ‘ , big reds die over je heen springen en nog veel meer:

zoals mooie plaatjes, geweldige natuur en een kijkje in het echte leven in de outback! Ik paste me dan ook aan en stond op met de zon (rond 6 uur, half 7 ’s ochtends) en ging rond 9 uur naar bed.

Maar als je dan weer terug bent dan is zo’n douche en schone, fris ruikende kleren toch ook wel weer erg lekker!!!

Ik heb genoten van Alice Springs, ondanks dat mijn eerste indruk anders was! Iets wat ik echt niet zal missen, zijn de vliegen: op 1 avond vlogen er zo’n 20 stuks constant rond mijn hoofd. Ik kon dat ook niet wachten tot sunset, wanneer de vliegen eindelijk zouden gaan slapen. Overdag tijdens het lopen, ging het nog wel. Als je maar doorliep en niet teveel keek naar de hoed van degene die voor je liep. Daar zaten nl. vaak zo’n 20 vliegen op. Deze vliegen zijn niet zoals onze NLse vriendelijke vliegen die wegblijven na het wegslaan. Nee deze blijven gezellig rond je neus, mond, oren en ogen vliegen. Ze zoeken de vochtige plekjes op. Vooral je ogen zijn een uitdaging voor ze. Via de zonnebril proberen ze zich door het kleine gaatje te wringen en bij je ogen te komen….nee die ga ik echt niet missen…..