Down under in OZ&NZ

Na een abrupt afscheid van mijn travel-buddy Alex (hij vertrok ’s ochtends erg vroeg met de bus naar Wingham) ben ik in de auto gestapt en richting Tamworth/Bingara gereden. En onderweg merkte ik dat het steeds warmer werd. Gelukkig had ik een fles water bij me. De weg liep door de bergen heen, wat het rijden er niet gemakkelijker op maakte!

Maar rond een uur of zes kom ik aan in Bingara, alwaar ik vriendelijk begroet wordt door David, de hotel-eigenaar. Ik kan mijn auto onder de carport zetten en vervolgens check ik in. Vervolgens neem ik een biertje met David, John (de Jackaroo die ons gaat vermaken de komende week) en de ‘ locals’. Kort daarna komt de bus met de rest van de groep. De groep bestaat uit een Zweed: Daniel, twee Noren: Tina en Hakon, 2 duitse dames: Julia en Anna en twee Nederlanders: Sjoerd en Thyno, waar ik mee heb afgesproken. ’s ochtends komt er nog een Nlse meid: Annemerieke. De volgende dag worden we opgepikt en na wat shoppen (2de handse werkkleding) gaan we naar het huis van John. De agenda ziet er iets anders uit dan ik had verwacht; i.p.v. naar de farm te rijden met de auto worden we direct op een paard gezet. De meiden hebben al meerdere jaren ervaring en een aantal mannen zitten er nagenoeg voor het eerst erop. Dus neemt John ons apart om een aantal ‘ pointers’ te geven. Ik mag als eerste mee en ik merk al snel dat de pointers bestaan uit het in galop brengen van mijn paard en als ik dan erop blijf zitten dan ben ik geslaagd en mag ik de cursus volgen!!! Gelukkig zagen jullie mijn gezicht niet, maar de anderen vertelden me dat ik niet blij keek….

Als iedereen op een paard zit, gaan we vervolgens zo’n 25 km naar de boerderij rijden. Omdat het aardig stormt en hagelt, moeten we zo af en toe schuilen en hierdoor kost het ons zo’n 6 uur om de tocht af te ronden. Dat ik dit wel kon vernemen in mijn benen en kont, zal wel logisch klinken. Na aankomst op de boerderij (the farm) zoeken we een bed uit en gaan we wat eten. John neemt vervolgens afscheid en gaat met de auto terug naar de ‘ stad’ (bingara heeft welgeteld zo’n 1300 inwoners). Iedereen is aardig moe en na een paar biertjes gaan we naar bed. De volgende dag gaan we weer rijden en het rijden hier houdt in dat je tussen de bergen/ heuvels en in het bos rijdt. En John houdt ervan om zo af en toe te versnellen wat inhoudt dat je goed moet opletten hoe je je paard stuurt. Want anders komt de boom wel erg dichtbij. Ik had al snel in de gaten dat deze cursus anders is dan in NL. Geen bak, geen zand maar steile heuvels, bomen en rotsachtige bodem.

Na een week vol met paardrijden ben ik een ‘echte’ Jackaroo. Het was niet geheel wat ik er van verwacht had maar het bijeen drijven van het vee en de loslopende paarden was een geweldige ervaring. En na een week heb je toch al aardig een band opgebouwd met je paard. Dit was ook te merken dat Tina (de naam van mijn paard) aan het eind van de week beter luisterde dan aan het begin. Toen vernam ze nl. zeker dat ik geen idee had wat te doen. Ondanks dat mijn kont geheel geruineerd was, vond ik het toch geweldig. En ik ga vast en zeker in NL nog eens een tochtje rijden.

Na Tamworth vertrekken Thyno en ik naar Sydney. Thyno komt er alleen achter dat zijn financiele situatie hem dwingt richting Surfers Paradise te gaan om samen met zijn broer Sieuwert te gaan werken. Dus rij ik vanaf Newcastle alleen richting Sydney om me te verenigen met de duitse meiden Anna en Julia. Ze zitten in een waardeloze hostel en verzoeken mij om zo spoedig hun op te zoeken. Eenmaal aangekomen ga ik met de meiden Sydney verkennen. Sydney is afgezien van de toeristische trekpleisters Habour Bridge, Hyde Park, Manly beach en de Opera House niet zo geweldig als Melbourne was. Sydney is drukker, aggressiever en chaotischer.

Na afscheid genomen te hebben van de duitse meiden ga ik naar mijn franse vrienden en kom daar in een ware hemel terecht voor een backpacker. Een echt huis met een bad, een ruime slaapkamer en een schone keuken &woonkamer. Ik blijf een weekje bij Pierre (Murielle zie ik maar 1 avond omdat ze vanwege haar werk naar Brisbane moet) en neem daarna afscheid van hem. Helaas…..terug naar de hostelkamers…..

 Terwijl ik dit schrijf zijn mijn laatste 2 dagen ingegaan en ga ik het warme Australie verlaten voor het frisse Nieuw Zeeland. Ik reis zo’n 16 dagen rond met een bus waarbij ik zal overnachten in een tentje. Zal ik dit overleven???

Hallo iedereen!

Na de avonturen in Cairns heb ik mijn autootje opgehaald en naar beneden gereden. De eerste stop was bij Townsville. Nu is er in Townsville net zoveel te doen als in Assen dus zal ik jullie daar maar niet wat over vertellen. Vanuit Townsville heb ik de ferry gepakt naar Magnetic Island, een toeristisch oord in opbouw. Nu is het nog vrij onbekend maar helaas zal dat binnenkort veranderen. Maar goed, ik heb daar ff lekker uitgerust in een relaxed backpackershostel, genaamd Xbase. De mannen (Job, Thyno en Siewert) waren ook op het eiland dus we hebben getracht een feestje te bouwen. Overigens zaten hun in een soort van bunker (Maggies backpackers hostel) dus daar moet je niet heen gaan. Na de 2 dagen Maggie ben ik naar Airlie Beach gereden. Daar heb ik afgesproken met Alexander (uit Hillegom) die met me mee gaat reizen. Wat natuurlijk wel net zo gezellig is! Ook de mannen komen richting Airlie Beach en we spreken ’s avonds met ze af om ff wat te gaan drinken. Wat wel een voordeel is, is dat ik nu een auto heb, waardoor ik niet al mijn troep mee hoef te nemen de kamer in. Vooral als je maar 1 nacht blijft, is dat vaak een ramp. En ik heb inmiddels aardig wat troep!!

 Volgende dag: zeilen richting de whitsundays! Ik was bang dat ik mogelijk zeeziek zou kunnen worden, maar dat viel reuze mee. Zo’n zeilboot gaat toch een stuk rustiger (ook dankzij de wind die er nauwelijks was), maar we hebben wel alles kunnen zien! Whithaven beach is echt geweldig om te zien. Om er te lopen is iets anders met al die kleine stinkende krabbetjes….De zeiltocht was erg leuk, mede dankzij de groep en de crew die echt geschift was. Drinking games was de avondvulling!

Na Airlie Beach zijn ik en alex(ander) naar Rainbow Beach vertrokken. Met tussenstops in Rockhampton (waar we in een luxe maar toch goedkope caravan hebben geslapen) met de Capricorn Caves (droge grot) en Bundaberg (waar echt niets te doen is, behalve als je als backpacker wil werken): de plek waar de bundaberger rum wordt gedistilleerd. Best lekker!

 In Rainbow Beach aangekomen zitten we gelukkig weer in een relaxte hostel. En ’s avonds drink ik wat met een aantal ierse meiden. Ierse meiden zijn geweldig om mee te drinken. De ierse kerels vind ik wat minder (erg luidruchtig net als de engelsen). Volgende dag vertrekken we naar Fraser Island vol met dingoes! De tocht (3dgn, 2 nachten selfdriving) naar Fraser Island is een must voor iedereen die naar Australie komt!De avond ervoor hebben we een video gezien waarin getoond werd dat je je armen moest kruizen als je een dingo zag. Op Fraser island vertelde de eerste ranger dat dit onzin is. Gewoon kabaal maken of iets naast de dingo gooien en t beest zal wel weggaan. De groep met 3 zweedse dames, 3 nederlanders, 3 duitsers, een ozzie en een frans-canadees was geweldig. Alex heeft de mooiste zweedse versierd en ik heb me voornamelijk vermaakt met de ozzie kerel, die een hardstyle dj is. Echt beroemd is hij nog niet overigens, maar dat maakte de lol er niet minder om. Na een lekke band, een verrekte enkel (ja ik heb mijn EHBO technieken uit de kast gehaald) veel drank en veel zand zijn we toch veilig terug gekomen in Rainbow Beach voor de After Party die voor mij tot 4 uur duurde…niet slim als je de volgende dag weer moet rijden…. Het was dan ook pas 1 uur de volgende dag voordat we vertrokken naar Brisbane, alwaar we konden slapen bij 2 NLse meiden die Alex in Cairns had ontmoet.

Brisbane is een mooie stad maar we zijn er te kort (2dgn) gebleven om er echt van te genieten. Door miscommunicatie kregen we het de 2de dag erg druk. Op de verjaardag van Alex moesten we de meiden alweer verlaten omdat ze niet tegen de andere bewoners gezegd (gevraagd) hadden dat ik en alex zouden overnachten. Maar ondanks de melbourne cup hebben we toch een hostel gevonden en een feestje gebouwd.

De Melbourne Cup is wel iets speciaals: iedereen gaat in gala tenue naar de kroeg om de races te bekijken. Bijna het gehele land ligt rond 3 uur ’s middags al stil. En rond 10 uur loopt zowat iedereen dronken over straat, terwijl pas net begonnen. Ik heb de races in de Australia Zoo gezien, wat overigens ook een geweldige ervarings was. Nog even langs de memorial van Steve Irwin gelopen. Het was het omrijden (90 km heen en 90 km terug) wel waard!!

Na brisbane (waar we de ozzie kerel, de gekke duitser en 2 zweedse dames van onze fraser trip weer ontmoet hebben) zijn we richting byron bay gegaan. Omdat we zo’n hectiek in Brisbane hadden, besloten we om eerder af te slaan en te blijven overnachten in Surfers Paradise (waar alle surfers heen gaan). Het hostel was erg gezellig en ik heb er Jackass 2 gezien. Echt gaaf!!! Wat een idioten. Wel hadden we last van onweer en hoosbuien dus echt veel van Surfers hebben we niet gezien. Via een schot komen we erachter dat Lennox Head veel beter is dan Byron Bay. Dus vertrekken we richting Lennox Head met een tussenstop in Byron Bay waar ik een walvis heb gezien. Hij staat op tape (wel van verre afstand)! Byron Bay is heel relaxed maar dankzij de regen zijn we al snel weer vertrokken richting Lennox Head. In Lennox Head (vanwaar ik dit allemaal nu typ) verblijven we een in een lodge met hele aardige mensen. Zo af en toe kom je die tegen. De meeste hostels zijn echter al aardig commercieel geworden. Voordeel is dat de faciliteiten beter zijn, nadeel is dat alles betaald moet worden. Nu zitten we voor 20 dollar p.p. met eigen badkamer, tv en keuken in een luxe appartement (terwijl we 26 dollar voor een dormroom bij een YHA hostel in Lennox Head zouden moeten betalen). WE zitten samen met 2 amerikaanse meiden in het appartement. En ik moet zeggen: de dames vielen me reuze mee!!

Vandaag rijden we naar Port Macquerie, waar alex en ik morgen gaan splitsen. Na morgen vertrek ik naar Tamworth waar ik op een cattle farm een weekje ga zitten en waar ik Thyno ook weer zal zien. Alex gaat naar een aantal vrienden in Wingham!

Na Tamworth zoek ik ‘mijn’ franse vrienden op in Sydney. Ik kan bij een hun een weekje verblijven en dan zit het er alweer op en ga ik naar Nieuw Zeeland!

Zijn jullie nog wakker na dit enorm lange verhaal, laat dan ff een berichtje achter hoe alles in NL vergaat!!!

 Groetjes Johan